In memoriam Jan Oeij Koen Loen

Op 17 december 2019 is Jan Oeij van ons heengegaan op 66 jarige leeftijd. Te vroeg, te jong, verslagen door prostaatkanker, waartegen hij ruim een jaar streed. In de talrijke ontmoetingen met Jan, die mijn neef was, heb ik diverse inzichten opgestoken, die ik hier verwoord als waardevolle levenslessen.

1. Wees positief
Jan was de meest positieve en opgewekte persoon die ik ken. Hij kreeg een jaar geleden te horen dat zijn ziekte terminaal was. Die ziekte was aan het licht gekomen op onverwachte wijze. Jan nam waar dat hij zijn onderlichaam niet meer kon bewegen, toen hij ‘s nachts in zijn bed merkte dat hij naar de wc moest. Die verlamming was meteen al een grote handicap. Onderzoek wees uit dat een tumor in zijn ruggenwervel zijn immobiliteit veroorzaakte. Analyse van die tumor ontwaarde de oorzaak: prostaatkanker. Bovendien: uitgezaaid. Verlamd en terminale kanker. Je zou denken, die gooit de handdoek in de ring. Niets van dat alles! Jan ging enorm fanatiek aan de slag met zijn herstel onder begeleiding van fysiotherapeuten en met hulp van medicijnen die de productie van kankercellen remmen. Niet alleen verrichtte hij zware inspanningen. Hij toonde zich monter en dankbaar dat hij de kans had zijn leven te mogen verlengen. Bedenk ook dat hij ongeveer 7-8 jaar daarvoor geopereerd was aan darmkanker met een lang en ongemakkelijk genezingsproces in de jaren die volgden. Maar Jan gaf nooit op. Zijn lichaam wel.

2. Wees dankbaar
Jan kon tevreden zijn met kleine dingen en knap leven met ongemakken. Ik herinner me hoe hij vertelde over zijn darmoperatie. Hij was vol lof over de medici en buitengewoon verguld met de technologische mogelijkheden om zijn ongemakken te verzachten. Hij sprak erover, alsof die ongemakken ‘peanuts’ waren. We hebben het wel over een stoma, mind you!, en regelmatige herbezoeken aan het ziekenhuis om de boel te observeren en te onderhouden. Voor zijn verpleegkundigen, fysiotherapeuten en artsen had hij niets anders dan lof en vond dat ze prachtig werk verrichten.

3. Wees strijdbaar en doe het goede
Jan was ondernemer, initiatiefnemer, gangmaker, bedenker, communicator en verbinder. Een duizendpoot. Maar wel een duizendpoot, waarvan alle pootjes in dezelfde richting gingen. Een van zijn motto’s was dat hij geen tijd en moeite stak in zaken die hij niet kon beïnvloeden. Zoals slechte ideeën. Hij was ook van mening dat je het gewoon moest doen als je iets wilde. Just do it! Niet uitstellen, niet afwijken van je koers.

Ik heb van Jan geleerd dat het mogelijk is ondenkbaar positief te blijven als je lichaam niet meer wil en als je omgeving flink kan tegenzitten, en daarbij te getuigen van een flinke dosis humor en zelfspot, mateloze bescheidenheid, en het onophoudelijk stimuleren van anderen. Ik zie mezelf dat niet nadoen. Jan, zonnebloem van het leven in weer en wind met krachtige stengel en wortels, ik ben je dankbaar voor wie je was als mens.

PO, 25 december 2019, eerste kerstdag